Artykuły
Przestań wrzucać SOP prosto do agenta AI: dokładnie steruj zachowaniem agenta za pomocą RFC 2119 (MUST/SHOULD/MAY)
Gdy ludzki SOP trafia wprost do LLM, agent często za pierwszym razem działa poprawnie, a za trzecim się wywraca. Ten wpis pokazuje, jak przepisać System Prompt i Agent Skill za pomocą MUST, SHOULD i MAY z RFC 2119, aby rozdzielić twarde ograniczenia, mocne zalecenia i swobodę oceny, oraz podaje trzy zasady wdrożenia.
· 3 min czytania
Wiele zespołów wdrażających agentów wpada w ten sam dołek: wrzuca do LLM cały „ludzki SOP” z Worda lub Notion i oczekuje, że model sam sobie poradzi. Wynik przypomina los na loterii: raz działa, a trzy razy się wywraca.
Problem nie leży w zbyt słabym modelu, lecz w tym, że ludzki SOP zawiera mnóstwo ukrytej wiedzy milczącej (Tacit Knowledge). Ludzki umysł sam oceni, że „kwoty poniżej 500 zł nie wymagają akceptacji” albo że „ten krok przy błędzie można na razie pominąć”; ale dla LLM nieustrukturyzowany tekst nie ma granic siły, więc model może jedynie improwizować.
Żeby zachowanie agenta stało się deterministyczne, pierwszym krokiem nie jest większy model, lecz klasyczny standard ze specyfikacji protokołów sieciowych: stopniowanie znaczeń z RFC 2119.
Najpierw wniosek: jako MUST oznaczaj tylko zgodność z przepisami, bezpieczeństwo i podstawowy Schema, pozostałe granice zostaw dla SHOULD i MAY, a węzły wysokiego ryzyka przekaż do ręcznej kontroli.
Dlaczego RFC 2119?#
Pisząc System Prompt, Agent Skill lub Workflow Rule, niejasne sformułowania w rodzaju „proszę zwrócić uwagę”, „najlepiej, żeby” czy „w miarę możliwości” nie wyznaczają modelowi żadnych granic. Wyraźna hierarchia czasowników pozwala twardo oddzielić poziomy decyzji.
MUST / REQUIRED: twarde ograniczenie, zero kompromisów#
- Znaczenie: absolutnie nie wolno pominąć, bez żadnych wyjątków.
- Zastosowania: walidacja danych, kontrole bezpieczeństwa, wymogi dotyczące wyjściowego Schema, blokowanie operacji wysokiego ryzyka.
- Przykład: „Przed wywołaniem API faktur
MUST sprawdzić, czy numer pracownika istnieje; jeśli zwrócono pusty wynik, MUST natychmiast przerwać wykonanie.”
SHOULD / RECOMMENDED: mocne zalecenie, ale z dopuszczeniem uzasadnionego odstępstwa#
- Znaczenie: należy przestrzegać, chyba że istnieje bardzo mocny powód wynikający z kontekstu; jeśli agent odstępuje od zalecenia, musi podać uzasadnienie.
- Zastosowania: wybór strategii algorytmu, preferencje klasyfikacji, logika ponawiania.
- Przykład: „Zgłoszenia Ticket z zapytaniami klientów
SHOULD być przydzielane w pierwszej kolejności pierwszej linii obsługi; jeśli jednak dotyczą sporu płatniczego, można przekazać je zespołowi kontroli finansowej.”
MAY / OPTIONAL: opcja do swobodnego wyboru, pełna dowolność#
- Znaczenie: model może sam zdecydować, czy to wykonać, zależnie od zasobów kontekstu lub budżetu tokenów.
- Zastosowania: dodatkowe wyjaśnienia, propozycje dalszych rozważań, opcjonalny format logów.
- Przykład: „Przy generowaniu podsumowania obsługi
MAY dołączyć 1–2 historyczne identyfikatory Ticket podobnych spraw jako odniesienie.”
Trzy zasady wdrożenia#
1. Nie pisz wszystkiego jako MUST, zostaw miejsce na Reasoning#
Zapisanie wszystkich reguł jako MUST oznacza traktowanie LLM jak Deterministic Compiler i łatwo prowadzi do konfliktów między regułami albo logicznego zakleszczenia po rozroście Context. Jako MUST oznaczaj tylko „zgodność z przepisami, bezpieczeństwo i podstawowy Schema”, a pozostałe granice przekaż do SHOULD.
2. Połącz to ze strukturalnymi blokami Markdown#
Podziel Prompt na cztery poniższe bloki, aby zakres działania (Scope) siły znaczeniowej był od razu czytelny:
## Parameters
## Constraints (RFC 2119)
## Execution Steps
## Error Handling
3. Węzły wysokiego ryzyka połącz z Human-in-the-loop#
Gdy zostanie uruchomiony kluczowy próg MUST (na przykład pojedyncza kwota > $5,000 lub zmiana uprawnień Admin), jedynym MUST agenta jest „wstrzymać pipeline i czekać, aż człowiek zatwierdzi przyciskiem OK”, a nie podejmować decyzję za człowieka.
Podsumowanie: od zabawki demo do Production-Ready#
Traktuj agenta jak przemysłową linię produkcyjną, a nie jednego wszechmocnego „złotą rączkę”. Dopiero kontrakt zachowania zbudowany na RFC 2119 pozwoli twojemu agentowi przejść od zabawki demo do gotowości produkcyjnej (Production-Ready).